มาร์ติน กูดแมน ได้ก่อตั้งบริษัทซึ่งต่อมาที่รู้จักกันดีในนามของมาร์เวลคอมิกส์ ภายใต้ชื่อไทม์ลีพับลิเคชั่นส์ ในปี ค.ศ. 1939^[1] เผยแพร่ในรูปแบบหนังสือการ์ตูนภายใต้สำนักพิมพ์ไทม์ลีค

อมิกส์กู๊ดแมน ผู้เผยแพร่นิตยสารเยื่อกระดาษที่ได้เริ่มต้นผลิตนิยายตะวันตกเยื่อกระดาษในปี ค.ศ. 1933 ได้ขยายตัวในตลาด และได้รับความนิยมอย่างสูงในรูปแบบใหม่ปานกลางของหนังสือการ์ตูน การเปิดตัวของเขาจากสำนักงานของบริษัท ที่มีอยู่ที่เลขที่ 330 ตะวันตก ถนนที่ 42 นครนิวยอร์ก เขาได้จัดตั้งบรรณาธิการ บรรณาธิการบริหาร และผู้จัดการธุรกิจอย่างเป็นทางการ ที่มีอับราฮัม กูดแมน เป็นผู้เผยแพร่ที่ระบุอย่างเป็นทางการการตีพิมพ์ครั้งแรกของไทม์ลีโดยหนังสือการ์ตูน มาร์เวลคอมิกส์ ฉบับที่ 1 (ตุลาคม 1939) รวมทั้งการปรากฏตัวครั้งแรกของซุเปอร์ฮีโรแอนดรอยด์ของคาร์ล บูร์กอสชื่อฮิวแมนทอร์ช และการปรากฏตัวครั้งแรกของแอนตีฮีโรของบิลล์ อีเวอเรตต์ชื่อ กะลาสีนามอร์ ประสบความสำเร็จที่ดี และพิมพ์ครั้งที่สองต่อมาขายต่อเดือนรวมเกือบ 900,000 เล่มในขณะที่เนื้อหาของมันมาจากบรรจุด้านนอกของ บริษัท ฟันนีส์ ไทม์ลีในปีต่อไปมีพนักงานของตัวเองเป็นครั้งแรกบรรณาธิการแท้จริงของ
บริษัท นักเขียน-นักวาด ชื่อโจ ไซมอน ร่วมทีมกับบริษัทอุตสาหกรรมในตำนานที่ประสบความสำเร็จ แจ็ค เคอร์บี ในการสร้างสรรค์ครั้งแรกกับซุเปอร์ฮีโรชื่อกัปตันอเมริกา ในหนังสือการ์ตูน “Captain America Comics” ฉบับที่ 1. (มีนาคม 1941) มันเกินกว่าพิสูจน์ฮิตยอดขายสำคัญที่มียอดขายเกือบ 1 ล้านฉบับในขณะที่ไม่มีตัวละครไทม์ลีอื่น ๆ ที่จะประสบความสำเร็จเหล่านี้ “บิ๊กทรี” บางส่วนที่โดดเด่นวีรบุรุษจำนวนมากที่ยังคงปรากฏให้เห็นในสมัยใหม่ปรากฏตัว และเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ได้แก่ ไวซ์เซอร์ มิสอเมริกา เดอะเดสโตรเยอร์ วิชั่นดั้งเดิม และดิแองเจิล การตีพิมพ์ของไทม์ลียังเป็นหนึ่งในนักเขียนการ์ตูนตลกที่รู้จักกันดีที่สุดของบาซิล วูลเวอร์ตัน เรื่อง “พาวเวอร์เฮ้าส์เป็ปเปอร์ เช่นเดียวกับการ์ตูนแนวตลก-สัตว์สำหรับเด็ก ตัวละครในเนื้อเรื่องที่นิยม เช่น ซุเปอร์แร็บบิต และคู่ของซิกกีพิค และชิลลีซีลกูดแมน ได้รับการว่าจ้างญาติของภรรยาของเขา^[6]สแตนลี่ย์ ลีเบอร์ เป็นผู้ ช่วยสำนักงานทั่วไปในปี ค.ศ. 1939^[7] เมื่อบรรณาธิการไซมอนออกจากบริษัทในช่วงปลายปี ค.ศ. 1941^[8] กู๊ดแมนได้สร้างลีเบอร์โดยเขียนนามปากกาว่า “สแตน ลี” บรรณาธิการชั่วคราวของลายเส้นภาพการ์ตูน ตำแหน่งที่อยู่หลายสิบปีของลียกเว้นสามปีในระหว่างการรับราชการทหารของเขาในสงครามโลกครั้งที่ 2 ลี ได้เขียนครอบคลุมไทม์ลีที่เอื้อต่อการจำนวนของชื่อเรื่องที่แตกต่างกัน