อาจจะเป็นเพราะบุคลิก character ของตัว Tom Holland ที่ดูท่าทางค่อนข้างจะเป็นตัวป่วน และตัวปัญหาอยู่เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ทำให้ Jon Watts ในฐานะผู้กำกับเลยแทบไม่ต้องเร่ง หรือเค้นอะไรเอาจาก Holland มากนักในบทบาท Spidey นี้ ทำให้ทั้งบุคลิก character และภาพจำของ Spider-Man ในเวอร์ชั่นนี้สามารถทำออกมาได้ค่อนข้างใกล้เคียงกับในเวอร์ชั่น animation (ที่กวนโอ๊ย)เอามากๆ ไม่ว่าจะบทพูด หรือ ลักษณะท่าทางการพูด คำพูดคำจา ต่างๆ (ขณะที่ใส่ชุดไอ้โม่งแดงออกปฏิบัติการ) ในแบบฉบับที่หาไม่ได้เลยในเวอร์ชั่นlive-action จำนวน 5 ภาคที่เคยทำออกมาโดยสตูดิโอของ Sony
คืออารมณ์ขันและมุขต่างๆที่แทรกมาในเรื่องนี้จึงถือว่าผ่าน อย่างสวยงาม  แม้ว่าในบางมุมแล้วมุขอาจจะเหมือนถูกใส่มามากเกินไปก็ตาม
อย่างไรก็ดี แม้ความขำขัน ความเป็นตัวป่วนของ Holland จะช่วยสร้างสีสันให้กับ Peter Parker และ Spidey ในฉบับนี้ แต่เมื่อถึงเวลาในฉากที่ต้องดราม่า เคร่งเครียด หรือ จำเป็นต้องอยู่ในโหมดจริงจัง ตัว Holland เองก็กลั่นมันออกมาได้ดี คือ ฉากซีนที่ Parker ถูกกดดันจากตัวร้ายผ่านทางคำพูด สีหน้า แววตา และรอยยิ้มนั้น Holland ก็แสดงมันออกมาได้ดี ไม่ว่าจะเป็นการทำหน้า ทำตาแบบสะอึกกับความกลัว การพูดเริ่มพูดแบบตะกุกตะกุก แววตาของความกวนเกรียนเริ่มหายไป เมื่อตัวร้าย รู้ตัวว่า Peter Parker คือ Spider-Man ด้วยการเดาออกง่ายๆเมื่อเจอหน้ากันเพียงครั้งแรก และจากการพูดคุยกันเพียงไม่กี่ประโยค